 |
| Soldado raso |
 |
Registrado: 22 Feb 2006 14:58 Mensajes: 2200
|
<center> Oedipus Rex
Acto II
Aria de Yocasta y Dúo de Edipo y Yocasta
 </center>
El Narrador introduce la acción.
Acompañada por arpegios Yocasta comienza su aria. Dos acordes menores, y dos siguientes disminuidos, aparecen como dando inicio a un recitativo barroco. Sin embargo Yocasta comienza entonces su canto como un dulce regaño: "Nonn' erubescite, reges, clamare, ululare in aegra urbe?", "No os da vergüenza, príncipes, gritar y vociferar, en una ciudad enferma?"
Aparece entonces la agitación del clarinete, mientras Yocasta advierte a todos no confiar en oráculos ("oracula"). La propia palabra "oracula" parece sugerir el ritmo que Stravinsky utiliza insistentemente, otorgándole una fuerza sobrenatural.
Yocasta conmina a Edipo a no confiar en oráculos, puesto que ellos han sido la causa de su amargura al vaticinar que Layo sería asesinado por su hijo, lo que la llevó a abandonar a su niño en un monte para que muriera. En lugar de esto, afirma, Layo murió en una encrucijada (trivium). El coro se hace eco de esta palabra "trivium", cargándola de ominoso sentido para Edipo, que siente nacer el horror, pues él mató a un anciano en una encrucijada. Particularmente traspasada de este sentimiento suena la palabra "cecidi", "asesiné", desnuda de acompañamiento musical, y acentuada intencionadamente en cada sílaba.
Edipo y Yocasta se lanzan a continuación en un fogoso dúo, dominado por una agitada figura de tresillos, vociferando Yocasta que los oráculos mienten, y Edipo exigiendo conocer la verdad. La sección de Yocasta es particularmente difícil, en rápidas sucesiones descendentes, en contraste con la intervención de Edipo, que está basada en la repetición de su primera frase de temor: "Pavesco subito, Iocasta. Pavesco, maxime pavesco.", "Tengo un miedo repentino, Yocasta; tengo mucho miedo."
<center><embed src="http://www.divshare.com/flash/playlist?myId=8165629-e52" width="335" height="28" name="divplaylist" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed>
NARRATEUR La dispute des princes attire Jocaste. Vous allez l'entendre les calmer, leur faire honte de vociférer dans une ville malade. Elle ne croit pas aux oracles. Elle prouve que les oracles mentent. Par exemple on avait prédit que Laius mourrait par un fils d'elle; or Laius a été assassiné par des voleurs au carrefour des trois routes de Daulie et de Delphes. Trivium! Carrefour! Retenez bien ce mot. Il épouvante Oedipe. Il se souvient qu'arrivant de Corinthe, avant sa rencontre avec le sphinx, il a tué un vieillard au carrefour des trois routes. Si c'est Laius, que devenir? Car il ne peut retourner à Corinthe, l'oracle l'ayant menacé de tuer son père et d'épouser sa mère. Il a peur.
JOCASTE Nonn' erubescite, reges, clamare, ululare in aegra urbe domesticis altercationibus? Reges, nonn' erubescite? Clamare, vestros domesticos clamores? Nonn' erubescite altercationibus, reges, coram omnibus clamare? Ne probentur oracula. quae semper mentiantur. Cui rex, cui rex interficiendus est? Nato meo. Age, rex peremptus est. Laius in trivio mortuus, Ne probentur oracula, quae semper mentiantur.
CHOEUR Trivium. Trivium, trivium etc.
OEDIPE Pavesco subito, Iocasta. Pavesco, maxime pavesco. Iocasta, Iocasta audi: locuta es de trivio? Ego senem cecidi. Cum Corintho excederem, cecidi in trivio, cecidi, Iocasta, senem.
JOCASTE Oracula mentiuntur, semper oracula mentiuntur. Oedipus, cave oracula quae mentiantur... Oracula mentiantur... Domum cito redeamus, Cave oracula!
OEDIPE Pavesco, maxime pavesco, pavesco subito, Iocasta. Pavor magnus, Iocasta, in me inest. Subito pavesco, uxor Iocasta, pavesco... ...Iocasta!
JOCASTE Oraculo mentiantur... Oedipus, cave oracula. Domum cito redeamus.
OEDIPE Pavesco maxime,... Iocasta! Nam in trivio cecidi...
JOCASTE Domum, domun... Cito redeamus. Cave oracula Oedipus. Cave oracula quae semper mentiantur.
OEDIPE ...senem cecidi. Pavor magnus... Volo consulere...
JOCASTE Non est consulendum...
OEDIPE ... consulendum est, Iocasta. Volo videre pastorem. Sceleris superest spectator. Iocasta, consulendum, volo consulere.
NARRADOR La disputa entre los príncipes atrae a Yocasta. Los tranquilizará y les recriminará su vocerío en la ciudad enferma. Ella no cree en los oráculos. Sabe que los oráculos mienten, pues habían predicho que Layo moriría a manos de un hijo de ella y sin embargo, Layo fue asesinado por ladrones en la encrucijada de los tres caminos de Daulis y Delfos. ¡Trivium! ¡Retened bien esta palabra! Aterra a Edipo. Se acuerda que al llegar a Corinto, y antes de encontrarse con la Esfinge, mató a un anciano en la encrucijada. ¿Y si hubiera sido Layo? ¿Qué ocurrirá? No puede regresar a Corinto porque el oráculo le había amenazado con matar a su padre y esposar su madre. Tiene miedo.
YOCASTA No os da vergüenza, príncipes, gritar y vociferar, en una ciudad enferma? ¿No os da vergüenza entregaros a reproches personales y desvelar así, ante todos, vuestras miserias en esta ciudad enferma? No creáis en los oráculos, mienten. Los oráculos son embusteros. ¿Quién habría, pues, matado al rey? ¿Mi hijo? El rey fue asesinado. Layo murió en una encrucijada. No creáis en los oráculos que siempre mienten.
CORO La encrucijada, la encrucijada...
EDIPO Tengo un miedo repentino, Yocasta; tengo mucho miedo. Escucha Yocasta: ¿has dicho una encrucijada? Cuando salí de Corinto maté a un anciano en una encrucijada. Maté, Yocasta, a un anciano.
YOCASTA Los oráculos mienten, siempre mienten los oráculos. Desconfía, Edipo de los oráculos ... Los oráculos mienten... ¡Volvamos pronto a casa; aquí no está la verdad!
EDIPO Tengo miedo, mucho miedo; de pronto tengo miedo, Yocasta; un miedo terrible me oprime, Yocasta. De repente tengo miedo, Yocasta, esposa mía... ¡Yocasta!
YOCASTA Los oráculos mienten... Desconfía, Edipo de los oráculos ... ¡Volvamos pronto a casa;
EDIPO Tengo mucho miedo... ¡Yocasta! Maté en la encrucijada a un anciano...
YOCASTA ¡Volvamos, volvamos a casa!... Démonos prisa. Desconfía de los oráculos, Edipo. Desconfía de los oráculos que siempre mienten.
EDIPO Maté a un anciano... Tengo mucho miedo... Quiero saber...
YOCASTA No debes hablar...
EDIPO Quiero hablar con él, Yocasta. Quiero ver al pastor. Aún vive el testigo del crimen. Yocasta ¡quiero la verdad!</center>
La grabación corresponde a un registro de 9 de Noviembre de 1959, en el Royal Festival Hall, Londres, con orquesta y coro de la BBC, bajo la dirección del propio Igor Stravinsky, la narración de Jean Cocteau, y con Helmut Melchert como Edipo e Irma Kolassi como Yocasta
_________________ "Anxel si vedes seus ollos, dille que estou sospirando e sospirando me morro"
Eduardo Jorge Bosco
|
|